Ρήτρες Συλλογικής Δράσης. Οι ρήτρες οι οποίες επιτρέπουν στην πλειοψηφία των κατόχων ομολόγων να συμφωνήσουν για μία αναδιάρθρωση χρέους, η οποία θα είναι εύρυθμη και γρήγορη. Η ενεργοποίηση των ρητρών αυτών δεσμεύει όλους τους κατόχους ομολόγων, ακόμα και αυτούς που ψηφίζουν κατά μίας αναδιάρθρωσης χρέους να αποδεκτούν την αναδιάρθρωση. Με αυτόν τον τρόπο προστατεύονται τα συμφέροντα της πλειοψηφίας ενώ, εμποδίζει τη μειοψηφία από το να απέχει με τη προσδοκία μίας καλύτερης συμφωνίας. Ενεργοποίηση των ρητρών Συλλογικής Δράσης σημαίνει υποχρεωτικό κούρεμα ομολόγων και υποχρεωτική χρεωκοπία και όχι εθελοντική χρεωκοπία. Η ενεργοποίηση των ρητρών επίσης σημαίνει ότι έχουμε πιστωτικό γεγονός και ενεργοποίηση των ασφαλίστρων κινδύνου (CDs).
Τα πρώτα CACs μπορούμε να πούμε ότι εισήχθησαν για 1η φορά, το 1922 από την Τσεχική Δημοκρατία. Στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου το κρατικό χρέος της διέπονταν από την ελληνική νομοθεσία (σε ποσοστό 90%) δεν υπάρχαν τέτοιες ρήτρες. Για το λόγο αυτό ο πρωθυπουργός κ. Λ. Παπαδήμος (18/01/2012) απείλησε ότι θα ‘φέρει’ σχετικό νόμο για ενεργοποποίηση τέτοιων ρητρών προκειμένου να πιέσει για συμφωνία στο πρόγραμμα ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων PSI+. O νόμος κατατέθηκε στη Βουλή στις 21/02/2012 με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και ψηφίστηκε στις 23/02/2012. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβολή των CACs είναι να έχει διασφαλιστεί συμμετοχή της τάξης των δύο τρίτων, δηλαδή 66,6%.
Όρος γνωστός και ως:
CACs
Collective Action Clauses