2011: H SNB έδεσε το νόμισμά της CHF με το ευρώ

Εκτύπωση άρθρου Εκτύπωση άρθρου | Αποστολή με Email Αποστολή με Email

06/09/2011: H SNB έδεσε το νόμισμά της CHF με το ευρώ. Η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας (Swiss National Bank – SNB), στις 6 Σεπτεμβρίου 2011, ανακοίνωσε το ξεκίνημα μίας πολιτικής ελάχιστης συναλλαγματικής ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου CHF με το ευρώ στο επίπεδο των 1,20 (€/CHF = 1,20). Η SNB επικαλέστηκε την πολύ μεγάλη υπερτίμηση του CHF η οποία αποτελούσε σοβαρή απειλή για την ελβετική οικονομία και έφερε το ρίσκο δημιουργίας αποπληθωρισμού. Πρακτικά, η SNB επέβαλλε το επίπεδο των 1,20 αγοράζοντας ξένο νόμισμα σε απεριόριστες ποσότητες (= πώληση CHF, αγορά €).
H πολιτική ελάχιστης συναλλαγματικής ισοτιμίας αποτελεί εργαλείο μη συμβατικό και χρησιμοποιήθηκε από την SNB διότι τα επιτόκια ήταν ήδη πολύ χαμηλά και κοντά στο μηδέν και στο πλαίσιο περαιτέρω χαλάρωσης της νομισματικής της πολιτικής.

Η SNB προσπάθησε να προστατεύσει την ελβετική οικονομία από την ευρωπαϊκή κρίση κρατικού χρέους που η ίδια και οι αγορές βίωναν εκείνη την περίοδο. Καθώς το αξιόχρεο των χωρών του Νότου υποβαθμιζόταν από το 2009, το CHF αποτελούσε το ‘ασφαλές καταφύγιο’ και οι καταθέσεις κατακλύζανε τις ελβετικές τράπεζες. Το CHF είχε ανατιμηθεί κατά 35% με το ευρώ και 40% με $, από το 2009 έως τον Σεπτέμβριο του 2011. Μόνο το 2011, το CHF είχε ανέβει 20% έναντι του €. Στις 09/08/2011, η αξία του CHF με το ευρώ άγγιξε το parity καθώς η ισοτιμία κατέγραψε το 1,00749. Ταυτόχρονα, τo δυνατό CHF έπληττε τις ελβετικές εξαγωγές και τα κέρδη των εξαγωγικών εταιριών καθώς και τον τουρισμό της χώρας.

Η απόφαση-παρέμβαση αυτή της SNB έβαλε τέλος στην 30ετή ελεύθερη διαπραγμάτευση (free-floating) του CHF. Η κίνηση αυτή της SNB ήταν μεγάλης κλίμακας για τις αγορές. Τo CHF υποχώρησε κατά -10% κατά τα πρώτα 15 λεπτά καθώς η ισοτιμία €/CHF κινήθηκε από το 1,10 στο 1,21.
Ιστορικά, η SNB είχε ξαναεφαρμόσει παρόμοια πολιτική στα τέλη της 10ετίας του 1970 όταν προσπάθησε να αποδυναμώσει το CHF σε σχέση με το γερμανικό μάρκο.

Πρέπει να σχολιασθεί ότι η δύναμη του ελβετικού φράγκου την περίοδο εκείνη, αποτελούσε ένα μήνυμα ‘απώλειας εμπιστοσύνης’ κυρίως για το ευρωπαϊκό νόμισμα (αλλά και το δολάριο). Η παρέμβασή της SNB  ήρθε τη στιγμή που το ευρώ αντιμετώπιζε τη μεγαλύτερη αμφισβήτηση για την επιβίωσή του ως νόμισμα, ενώ οι αγορές ανησυχούσαν για το ύψος των κρατικών χρεών και την υγεία των ευρωπαϊκών τραπεζών.