Οι αποδόσεις των ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου αγγίζουν τα υψηλότερα επίπεδα φέτος, και η προοπτική ενός επιτοκίου μηδενικού κινδύνου 5% αρχίζει να γίνεται σοβαρό σενάριο. Ένα τέτοιο όμως επίπεδο απόδοσης θα μπορούσε να προκαλέσει επαναξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας των δανειοληπτών «Ponzi» (δηλ. εταιρίες που έχουν δανειστεί αλλά δεν παράγουν πραγματικά κέρδη), η οποία θα περιόριζε τις επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη.
Και αυτό γιατί όταν το βασικό επιτόκιο φτάνει στο 5%, οι τράπεζες και οι επενδυτές προβληματίζονται εάν πρέπει να παρέχουν ρευστότητα. Αρχίζουν να εξετάζουν αυστηρά την πιστοληπτική ικανότητα αυτών των εταιρειών, αναγκάζοντας όσες δεν έχουν βιώσιμο μοντέλο να αντιμετωπίσουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης.
Το σημερινό περιβάλλον δεν είναι τόσο διαφορετικό από την κατάρρευση των τηλεπικοινωνιών στις αρχές της δεκαετίας του 2000:
και την κατάρρευση της στεγαστικής αγοράς αρκετά χρόνια αργότερα:
Γνωρίζουμε από την ιστορία ότι αυτές οι οικονομικές συνθήκες δεν θα διαρκέσουν για πάντα. Ένα 10ετές ομόλογο του Δημοσίου με απόδοση 5% και ένα 30ετές στο 5,5% θα αντιπροσώπευαν επίπεδα όπου η σύσφιξη είναι παρόμοιου μεγέθους με προηγούμενα περιστατικά ξαφνικής διακοπής του κύκλου του χρέους.
